Kacper i Emma na safari (2015) online pl HD

kacper-i-emma-na-safariBohaterowie cyklu „Kacper i Emma” odkrywali już uroki przedszkola, ratowali Boże Narodzenie i oddawali się białemu szaleństwu w trakcie zimowych ferii. W czwartym filmie para niesfornych kilkulatków opuszcza rodzinną Norwegię i wyrusza do Afryki. Tam wraz z mamą i dziadkiem Emmy oraz swoimi ukochanymi pluszakami będą pomagać w klinice dla zwierząt. Dzieciaki wezmą m.in. udział w poszukiwaniach rodzicielki małego lwa, zmierzą się z kłusownikami, a także wyprawią się w podróż balonem. Kolejne przygody nie tylko dostarczą przyjaciołom niezapomnianych wrażeń, ale także staną się okazją do odebrania kilku ważnych życiowych lekcji. Elias Søvold-Simonsen,  Nora Amundsen Sądząc po skromnej liczbie głosów oddanych na Filmwebie na poprzednie filmy z serii, „Kacper i Emma” nie zdołali do tej pory zaprzyjaźnić się z polskim widzem. Szkoda, bo ekranizacje książek Tora Åge Bringsværda to ciekawa alternatywa dla produkcji familijnych z Hollywood. Zamiast w równym stopniu zabiegać o względy dzieci jak i ich rodziców, twórcy skupiają się wyłącznie na najmłodszej publiczności. Nie znajdziecie tu dwuznacznych żartów oraz cytatów z kinowych megahitów. Nie będzie pogrywania z konwencją kina przygodowego. Film Arnea Lindtnera Næssa przypomina raczej zajęcia w przedszkolu, gdzie milusińscy – czy to hasając na świeżym powietrzu, czy to siedząc po turecku w kółeczku – uczą się poprzez zabawę. Z Kacprem i z Emmą maluchy odkryją, że niezależnie od pochodzenia, koloru skóry czy stanu konta każdy pragnie mieć przyjaciela, z którym mógłby spędzać czas. Dowiedzą się również, że czasem najłatwiejszym sposobem na oswojenie lęków jest szczera rozmowa. Na deser poznają też kilka prostych sztuczek, które mogą okazać się przydatne w trakcie wędrówki po afrykańskiej dżungli. Dumisani Mbebe,  Elias Søvold-Simonsen,  Nora Amundsen Scenariusz filmu został skrojony w sam raz pod wrażliwość i cierpliwość kilkulatków. Motywacje bohaterów są przejrzyste. Zwierzaki na czele z lwiątkiem Leo okazują się utalentowanymi aktorami. Slapstickowy humor – choć niewyszukany – nawet przez moment nie przekracza granicy dobrego smaku. Z kolei tempo akcji nie skłania do rozpoczęcia głośnej rozmowy z kolegą, ale też nie przyprawia o zawrót głowy. W tej krainie łagodności nawet czarne charaktery ostatecznie wydają się sympatyczne, a ich złe postępki są nietrudne do naprawienia. Oczywiście mógłbym ponarzekać, że fabuła jest pretekstowa, a postaci drugoplanowe mogłyby być trochę bardziej wyraziste. Film spełnia jednak swoją edukacyjną funkcję, a a para tytułowych bohaterów granych przez Eliasa Søvolda-Simonsena i Norę Amundsen wypada nad wyraz sympatycznie.  Jak mawiał klasyk: prostota nie prostactwo, szacunek budzi.
★★★★★

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

OceanFire